การแสดงความรักต่อเด็กทุกคนไม่ได้หมายความว่าจะได้รับการปฏิบัติเหมือนกัน
แนวคิดที่จะมีลูกที่ชอบโดยชอบมักจะถูกมองออกได้แม้ผู้ปกครองจะยืนกรานว่าตนเป็นกลางก็ตาม
ในตอนหนึ่งของ "The Crown" เจ้าชายฟิลิปทรงซักถามสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เกี่ยวกับบุตรคนโปรดของพระองค์ โดยนัยแล้ว พระองค์ทรงแสดงให้เห็นว่าสมาชิกในครอบครัวมีไหวพริบในการมองเห็นการเลือกปฏิบัติ ลำดับการเกิด อารมณ์ และเพศเป็นปัจจัยที่สามารถส่งผลต่อวิธีการเลี้ยงลูกและอาจนำไปสู่การเลือกปฏิบัติได้ ตามผลการศึกษาล่าสุดของสมาคมจิตวิทยาอเมริกัน
ผลการศึกษา
จากการวิเคราะห์ข้อมูลย้อนหลังของการศึกษา 30 รายการและฐานข้อมูล 14 แห่งที่เกี่ยวข้องกับบุคคลมากกว่า 19,000 คน นักวิจัยได้ระบุรูปแบบที่เน้นการปฏิบัติเป็นพิเศษต่อลูกสาวและลูกๆ ที่แสดงลักษณะนิสัยที่เอาใจใส่และเป็นมิตร
ลักษณะเหล่านี้มักจะกำหนดปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้ปกครองและการจัดสรรทรัพยากรภายในพลวัตของครอบครัว
ใครมีแนวโน้มที่จะเป็นฝ่ายโปรดปราน?
เด็กที่แสดงออกถึงความรับผิดชอบและความเป็นมิตรมากกว่า มักจะได้รับการปฏิบัติที่ดีกว่าจากพ่อแม่ของพวกเขา ดร. อเล็กซานเดอร์ เจนเซ่น หัวหน้าคณะผู้จัดทำการศึกษาอธิบายว่า ความรับผิดชอบและอุปนิสัยใจคอ มักจะเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดการเลือกปฏิบัติ มากกว่าอายุหรือพลวัตภายในครอบครัว
ข้อดีสำหรับผู้ที่ได้รับความโปรดปราน
เด็กที่ได้รับการปฏิบัติที่ดีมักจะได้รับประโยชน์หลายประการ เช่น สุขภาพจิตที่ดีขึ้น การควบคุมอารมณ์ได้ดีขึ้น ผลการเรียนดีขึ้น และความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลดีขึ้น
ความท้าทายที่อาจเกิดขึ้นกับเด็กที่พ่อแม่ให้ความสำคัญ
แม้ว่าการเป็นเด็กที่พ่อแม่ให้ความสำคัญอาจดูมีประโยชน์ แต่ก็อาจนำไปสู่การตามใจตัวเองมากเกินไปได้เช่นกัน ซึ่งอาจส่งผลให้โอกาสในการพัฒนาทักษะชีวิตที่สำคัญมีน้อยลง นอกจากนี้ แรงกดดันในการดึงดูดความสนใจหรือการยอมรับจากพ่อแม่ยังอาจจำกัดเสรีภาพส่วนบุคคลและการเติบโตอีกด้วย
ผลกระทบต่อพี่น้องคนอื่นๆ
เด็กที่มองว่าตนเองด้อยโอกาสมีความเสี่ยงสูงที่จะเผชิญกับความท้าทายต่างๆ เช่น ความยากลำบากในโรงเรียน ความสัมพันธ์ในครอบครัวที่ตึงเครียด และความเป็นอยู่ทางอารมณ์ นอกจากนี้ เด็กเหล่านี้ยังอาจประสบปัญหาด้านพฤติกรรมมากขึ้นด้วย
ความซื่อสัตย์และความตระหนักรู้
การยอมรับและแก้ไขความแตกต่างในการปฏิบัติถือเป็นสิ่งสำคัญ ผู้ปกครองควรพยายามให้แน่ใจว่าบุตรหลานของตนเข้าใจถึงเหตุผลเบื้องหลังความแตกต่างในการปฏิบัติ
เจนเซ่นเน้นย้ำถึงความสำคัญของความยุติธรรมและความชัดเจน เนื่องจากสิ่งนี้สามารถช่วยลดผลกระทบเชิงลบจากความแตกต่างที่รับรู้ได้
บทบาทของอารมณ์ขัน
อารมณ์ขันเชิงบวกสามารถเป็นเครื่องมือที่ช่วยคลายความตึงเครียดได้ ตราบใดที่ไม่ใช้ในลักษณะที่ทำให้เด็กดูด้อยค่าหรือเขินอาย ตัวอย่างเช่น เมื่อลูกสาวคนหนึ่งของเจนเซ่นชี้ให้เห็นว่าเธอมีชุดน้อยกว่าน้อง เขาก็อธิบายว่าน้องของเธอได้รับเสื้อผ้าที่คนอื่นไม่ต้องการใช้ คำอธิบายนี้ทำให้เธอพอใจและคลายความกังวลลงได้
การตระหนักรู้และการสื่อสารของผู้ปกครองมีความสำคัญอย่างยิ่งในการบรรเทาการเลือกปฏิบัติ การทำความเข้าใจและยอมรับการปฏิบัติที่แตกต่างกันสามารถอำนวยความสะดวกในการเลี้ยงดูลูกอย่างยุติธรรมและโปร่งใส เป็นสิ่งสำคัญที่ผู้ปกครองจะต้องพูดคุยอย่างเปิดเผยกับลูกๆ เพื่อแก้ไขความแตกต่างในการปฏิบัติและใช้แนวทางที่สมดุลในการเลี้ยงดูความเป็นปัจเจกของลูกแต่ละคน